Letnie cięcie drzew owocowych nadrobi zaległości i wesprze plonowanie

Jeśli nie zdążyli Państwo z cięciem drzew owocowych wczesną wiosną, często jeszcze nie wszystko stracone. Pomóc może letnie cięcie, które wykonuje się od końca wiosny, kontynuuje przez całe lato i w praktyce można je przeprowadzać mniej więcej aż do końca września. Ma duże znaczenie zwłaszcza przy formowaniu korony i utrzymaniu drzewa w rozsądnych rozmiarach, dlatego warto go nie pomijać. Najczęściej stosuje się je u formowanych i intensywnie uprawianych gatunków, typowo u brzoskwiń i moreli, gdzie korona łatwo się zagęszcza i szybko „ucieka” w górę.

Do okresu letniego zalicza się także tak zwane cięcie wychowawcze, w którym pracuje się nie tylko piłką, ale przede wszystkim palcami i sekatorem. U młodych drzewek uszczykuje się tegoroczne przyrosty, aby pobudzić rozgałęzianie, poprawić doświetlenie i prowadzić koronę do pożądanego kształtu bez zbędnych, dużych ran.

Pestkowe można latem prześwietlić bez obaw o przyszłe zbiory

U śliw, brzoskwiń i czereśni zaletą jest to, że kwitną głównie na drewnie jednorocznym. Dzięki temu latem można prześwietlić koronę i usunąć zagęszczające pędy, nie pozbawiając się przyszłego plonu. Co więcej, letnie cięcie często pobudza tworzenie nowych pędów, czyli owoconośnego obrostu, którego drzewo potrzebuje do regularnego owocowania. Gdyby taki zabieg odkładać na bardzo późny termin albo zostawić go na przedwiośnie, łatwo może się zdarzyć, że zetnie się zawiązki pąków kwiatowych i w ten sposób osłabi zbiory.

Uwaga na jabłonie i grusze, zasady są inne

U drzew ziarnkowych nie sprawdza się to samo uproszczenie co u pestkowych. Jabłonie i grusze często zakładają pąki kwiatowe na końcach krótkopędów na drewnie dwu- do trzyletnim. Dlatego przy letnich zabiegach trzeba być ostrożniejszym i zawsze rozważyć, jaki jest cel. Letnie cięcie stosuje się tu raczej jako delikatną regulację, na przykład usuwanie pędów zagęszczających, bezowocnych lub rosnących nieprawidłowo, niż jako mocne skracanie.

Dlaczego latem tnie się także rośliny ozdobne

Lipiec bywa jednym z najcieplejszych miesięcy, kiedy ogród szybko rośnie, ale przy niedoborze opadów może wyglądać na zmęczony. Rośliny bez podlewania czasem więdną, zrzucają kwiaty lub liście i ogólnie gorzej reagują na zabiegi. Jednocześnie może pojawić się okres, gdy część gatunków już przekwitła, a inne jeszcze nie kwitną, więc to dobry moment, by sięgnąć po sekator i uporządkować nasadzenia.

Latem często koryguje się przerośnięte pnącza, krzewy i zimozielone rośliny drzewiaste do pożądanego rozmiaru. Zanim Państwo zaczną, warto sprawdzić, czy wewnątrz krzewu nie ma ptasiego gniazda. Pędy, które odrosną po cięciu w lipcu, zwykle zdążą do zimy dojrzeć i zdrewnieć, dzięki czemu są mniej podatne na uszkodzenia mrozowe.

Letnie cięcie raczej hamuje wzrost i sprzyja zdrowiu roślin

W porównaniu z cięciem zimowym letnie cięcie ma tendencję do hamowania wzrostu zamiast jego wyraźnego pobudzania. To korzystne u formowanych drzew owocowych, gdzie chcą Państwo utrzymać przewiewną koronę i usuwać nowe pędy, które tylko zagęszczają i nie owocują. Jednocześnie cięcie może poprawić zdrowotność, ponieważ z korony usuwa się chore lub zamierające fragmenty, a do środka dociera więcej światła i powietrza.

W skrajnych upałach i suszy lepiej jednak cięcie odłożyć, ponieważ rany po cięciu zwiększają parowanie i niepotrzebnie obciążają roślinę. Są jednak sytuacje, gdy zabieg wręcz pomaga. Jeśli niektóre gałązki zasychają, może to oznaczać, że roślina sama z nich rezygnuje, bo nie jest w stanie zaopatrzyć ich w wodę i składniki pokarmowe. Wtedy usunięcie suchych części może odciążyć resztę korony.

Kontrola po wcześniejszym cięciu podpowie, co robić dalej

Latem warto też obejrzeć rośliny drzewiaste cięte w poprzednich miesiącach i ocenić, jak zareagowały. Gdy na przykład krzew zimą został mocno odmłodzony, latem łatwo sprawdzą Państwo, czy wytwarza silne i zdrowe pędy, które w kolejnym sezonie dobrze zakwitną. Taka kontrola jest praktyczna także w sadzie, bo pokaże, gdzie korona znów się zagęszcza, a gdzie przeciwnie, jest zbyt przerzedzona.

Co w lipcu można śmiało ciąć i jak to zrobić

Glicynia

U glicynii latem skraca się długie pędy mniej więcej do siedmiu oczek. Mocniejsze cięcie formujące wykonuje się potem zwykle zimą, najczęściej w styczniu lub lutym, gdy pokrój rośliny jest lepiej czytelny.

Śliwy i inne pestkowe

Pestkowe bywają wrażliwe na moniliozę i inne choroby. Latem należy więc usuwać pędy chore, zamierające i suche aż do zdrowego pąka lub zdrowego drewna. Ważne jest zachowanie higieny pracy i dezynfekowanie sekatora między kolejnymi drzewami, aby nie przenosić infekcji.

Jaśminowiec

Jaśminowiec najlepiej ciąć zaraz po kwitnieniu. Około jedną trzecią pędów można wyciąć nisko przy ziemi, dzięki czemu krzew się prześwietli, przewietrzy i pobudzi do wytwarzania nowych pędów, które zakwitną w następnym sezonie.

Wawrzyn

Jeśli wawrzyn jest na bieżąco uszczykiwany, latem można go skrócić do pąka skierowanego w stronę, w którą chcą Państwo poprowadzić dalszy wzrost. Odcięte liście można wysuszyć i wykorzystać w kuchni.

Czego latem lepiej nie ruszać

Wierzby i derenie krzewiaste

U wierzb i dereni krzewiastych letnie cięcie pozbawiłoby rośliny młodych, często intensywnie wybarwionych pędów, które są największą ozdobą zimą. Dlatego te gatunki tnie się zwykle dopiero pod koniec lutego albo w marcu.

Parocja i rośliny drzewiaste cenione za jesienne barwy

U roślin drzewiastych uprawianych dla efektownego jesiennego przebarwienia letnie cięcie może oznaczać niepotrzebną utratę powierzchni liści. W ten sposób pozbawiliby się Państwo efektu, który zacznie być widoczny już za kilka tygodni.

Maliny powtarzające owocowanie

Maliny owocujące powtórnie dają plon także jesienią. Gdyby po pierwszych zbiorach ściąć je przy ziemi, straciliby Państwo drugą falę owoców. Dlatego w przypadku tych malin termin zabiegów warto dopasować do tego, czy chcą Państwo jeden, czy dwa zbiory.

Źródło: Záhrada,Gardeningn Know How, The Spruce, Pestrazahrada.cz