Walnootblad bevat een stof waar tuiniers voor vrezen maar kippenhouders benutten hem stiekem

In de herfst is er in tuinen maar weinig dat zo vaak ter sprake komt als walnootblad. Veel mensen zien het als problematisch tuinafval dat je het liefst zo snel mogelijk opruimt. De reden is de aanwezigheid van een stof die juglon heet, die de groei van sommige planten in de omgeving van de boom afremt. In de natuur helpt de walnootboom zichzelf hiermee, omdat hij de concurrentie vermindert en water en voedingsstoffen beter voor zichzelf kan vasthouden.

Die eigenschap hoeft echter niet alleen maar nadelig te zijn. Ook droog, gevallen blad behoudt een deel van die werking en kan bij verstandig gebruik veranderen in een nuttig materiaal voor tuin én kleinschalige dierenhouderij. Het is vooral belangrijk te weten waar je het wel kunt gebruiken en waar het juist problemen kan geven.

Geweldige bodembedekking in het kippenhok

Een van de meest praktische toepassingen voor walnootblad is in het kippenhok. Als je kippen houdt, kun je het als strooisel uitstrooien in een aaneengesloten laag van ongeveer 15 centimeter. Droog blad neemt vocht goed op en kan dienen als een toegankelijke vervanger van stro, zeker waar stro lastig te krijgen is of onnodig duur.

Naast de vochtopname heeft dit strooisel nog een voordeel. Stoffen in het blad werken ongunstig voor bepaalde parasieten en plagen en kunnen helpen hun aanwezigheid in het kippenhok te beperken. Daarom is walnootblad niet alleen handig als er al een probleem is, maar ook als preventieve maatregel in herfst en winter.

Droog walnootblad kan in het kippenhok een goedkope, goed beschikbare en verrassend effectieve helper zijn.

Hulp tegen onkruid tussen de bedden

Het gebruik van het blad houdt niet op bij de kippen. Het doet het ook prima in de groente- en nutstuin. Als je het in de paden tussen de bedden aanbrengt, vormt het een beschermende laag die in herfst en winter de kieming en groei van onkruid afremt. In het voorjaar zijn de paden tussen de bedden dan merkbaar schoner en is het onderhoud van het hele stuk eenvoudiger.

Deze manier is vooral geschikt waar je niet voortdurend wilt wieden of schoffelen. De bladlaag beschermt de bodem bovendien tegen moddervorming en houdt deels vocht vast. Zodra het langzaam begint te verteren, draagt het ook bij aan een betere bodemstructuur op plekken waar je geen gevoelige planten hoeft te telen.

Waar blad kan helpen en waar je beter voorzichtig bent

Niet alle planten reageren hetzelfde op juglon. Sommige soorten zijn er gevoelig voor en kunnen bij verkeerd mulchen slecht groeien, verzwakken of minder opbrengst geven. Voorzichtigheid is vooral geboden bij tomaten, aardappelen en aubergines. Bij deze gewassen past walnootblad niet en als mulch zou het eerder schade aanrichten.

Daartegenover staan struiken en planten die dit gebruik meestal wel verdragen. Bij rode en zwarte bessen of kruisbes kan het blad vergelijkbaar werken als gewone bladmuls. Het helpt vocht in de bodem vast te houden, remt onkruidgroei en ondersteunt na verloop van tijd de opbouw van humus. Juist bij deze wat sterkere soorten kun je de voordelen van walnootblad doorgaans zonder grote zorgen benutten.

Zo haal je er het meeste uit

Het beste is om met walnootblad verstandig om te gaan. Je hoeft het niet automatisch weg te gooien, maar het is ook niet verstandig om het zonder nadenken door de hele tuin te verspreiden. Gebruik je het op plekken waar het logisch is, dan kan het een waardevol materiaal worden in plaats van lastig afval.

In het kippenhok werkt het als vochtabsorberend strooisel, in de paden tussen de bedden als natuurlijke onkruidremmer en bij geselecteerde struiken als nuttige mulch. Onthoud alleen dat gevoelige teelten een ander type bodembedekking nodig hebben. Dan kan walnootblad uitgroeien tot een simpele en doeltreffende helper die in de herfst een vaste plek verdient.

Bron: Přírodní zahrady, Gardeners World, Pestrazahrada.cz