Pomidory w szklarni kwitną, ale nie owocują? Powód

W uprawach pod osłonami widok pomidorów obsypanych kwiatami cieszy, ale potem przychodzi rozczarowanie, gdy na gronach nie pojawiają się małe zielone zawiązki. Wielu ogrodników zaczyna szukać błędu w podlewaniu albo w nawożeniu, a bardzo często przyczyna leży gdzie indziej. W szklarni brakuje naturalnego ruchu powietrza i jest mniej zapylaczy, dlatego zapylenie przebiega gorzej niż na zagonie w gruncie.

Zapylenie decyduje o tym, czy kwiat zamieni się w owoc

Pomidory są co prawda samopylne, ale i tak potrzebują, by pyłek w środku kwiatu się uwolnił i trafił tam, gdzie powinien. Na zewnątrz pomaga w tym wiatr, owady i drobne drgania roślin. W zamkniętej przestrzeni powietrze często stoi, a kwiaty pozostają niezapylone. Typowym sygnałem jest zasychanie kwiatów, ich opadanie i mała liczba zawiązanych owoców. Czasem owoce co prawda się tworzą, ale bywają drobne albo nieregularne.

Dobrą kontrolą jest obserwacja, czy w ciągu kilku dni po rozkwitnięciu u nasady kwiatu pojawia się mały zielony zalążek owocu. Jeśli dzieje się tak rzadko, warto zareagować jak najszybciej, bo utraconych kwiatów nie da się już uratować.

Prosty trik, który rób co 2–3 dni

Najpraktyczniejszą pomocą jest delikatne potrząsanie roślin. Nie potrzeba siły, liczy się regularność. Wystarczy lekko poruszyć podpórką, sznurkiem, po którym prowadzisz pomidora, albo samym gronem kwiatowym, by powstały wibracje. Naśladują one naturalne drgania, dzięki czemu pyłek łatwiej się uwalnia i trafia na znamię.

Wielu ogrodników wykorzystuje też elektryczną szczoteczkę do zębów, przykładaną na chwilę do podpory lub do łodygi w pobliżu kwiatów. Delikatne drżenie przypomina pracę trzmieli, które zapylają pomidory właśnie wibracjami. Zapylenie wykonuj mniej więcej co 2–3 dni, najlepiej przed południem, gdy pyłek zwykle lepiej się osypuje, a rośliny nie są przegrzane.

Wilgotność i upał mogą hamować zapylenie w szklarni

Na powodzeniu decyduje też środowisko w szklarni. Zbyt wysoka wilgotność pogarsza sypkość pyłku, przez co trudniej się uwalnia. Problem pojawia się również podczas upałów, zwłaszcza gdy temperatura przekracza 30 °C. W takich warunkach pyłek może tracić żywotność, a kwiaty łatwiej opadają.

Kluczowe jest więc regularne wietrzenie. W ciepłe dni pomaga otworzyć szklarnię z obu stron, aby powietrze rzeczywiście krążyło, a kwiaty szybko obsychały. Ważne jest też podlewanie tak, by nie moczyć kwiatów. Wodę kieruj bezpośrednio do korzeni, bo mokre kwiaty i długotrwale wilgotne rośliny to większe ryzyko chorób i jednocześnie gorsze zapylenie.

Podlewanie w gruncie ma być obfite, a nie ciągle po trochu

Pomidory uprawiane w ziemi potrzebują regularnego podlewania szczególnie w okresach upałów. Przy typowej pogodzie zwykle wystarczy podlać dwa–trzy razy w tygodniu, ale porządnie. Dorosły krzak potrafi podczas jednego podlewania zużyć nawet kilka litrów wody. W czasie upałów gleba wysycha szybciej, dlatego trzeba skrócić odstępy, aby ziemia była lekko wilgotna, a nie rozmoknięta.

Przelanie jest tak samo szkodliwe jak susza. Stale mokra gleba sprzyja chorobom, osłabia korzenie i może prowadzić do gorszego pobierania składników pokarmowych. Efektem bywa bujna masa liści bez odpowiedniego plonu albo ogólnie osłabione rośliny.

Gnojówka z pokrzywy pomaga, ale w czasie kwitnienia ostrożnie

Gnojówka z pokrzywy dostarcza pomidorom przede wszystkim azotu i wspiera wzrost, dlatego ogrodnicy chętnie stosują ją na początku sezonu. Aby nie doprowadzić do przenawożenia, warto podawać ją rozcieńczoną mniej więcej w proporcji 1 część gnojówki na 10 części wody, mniej więcej raz na dwa tygodnie.

W okresie silnego kwitnienia dobrze jest ograniczyć nawożenie azotowe. Nadmiar azotu często sprawia, że roślina inwestuje w liście i pędy zamiast w zawiązywanie owoców. Umiar utrzyma krzaki w dobrej kondycji bez niepotrzebnego ryzyka.

Podlewanie drożdżami wzmacnia korzenie, kluczowa jest częstotliwość

Odżywkę z drożdży stosuje się dla wsparcia systemu korzeniowego i lepszej odporności roślin. I tutaj obowiązuje zasada, że mniej znaczy więcej. Zastosowanie raz na dwa tygodnie zwykle wystarcza, a jeśli używasz kilku domowych odżywek, rozsądnie jest je przeplatać, by nie obciążać gleby jednostronnie.

Roztwór musi być wystudzony i odpowiednio rozcieńczony. Zbyt częste stosowanie może zachwiać równowagą składników w glebie, co może objawiać się wahaniami wzrostu i słabszym owocowaniem.

Kiedy podlewać, aby pomidory nie cierpiały od chorób

Najlepsza pora na podlewanie to wczesny ranek. Rośliny zdążą wykorzystać wodę przed największym upałem, a ewentualna wilgoć na powierzchni szybciej obeschnie, co zmniejsza ryzyko chorób grzybowych. Podlewanie wieczorem jest możliwe, ale trzeba zachować ostrożność i nie moczyć liści ani kwiatów. Nocna wilgoć sprzyja pleśniom, a w pomidorach może zwiększać ryzyko poważnych infekcji.

Jeśli pomidory w szklarni obficie kwitną, ale nie owocują, zacznij od zapylenia. Delikatne potrząsanie co 2–3 dni, dobre wietrzenie i podlewanie przy korzeniach często zrobią większą różnicę niż kolejna dawka nawozu.

Źródło: Niepodlewam, Gardening Know How, Pestrazahrada.cz