Kun je een mol uit de tuin verjagen Plaatselijke verjagers kunnen helpen maar veel populaire tips werken niet

De mol hoort bij de meest voorkomende ongewenste bezoekers in tuinen. Zodra de eerste molshopen in het gazon verschijnen, is meestal duidelijk dat de strijd niet eenvoudig wordt. Dit dier is volhardend, bouwt ondergronds een uitgebreid gangenstelsel en blijft maar al te graag op plekken waar voldoende voedsel te vinden is. Eén punt is daarbij essentieel: je mag een mol niet doden, omdat het om een beschermd dier gaat. Je kunt alleen proberen hem op een diervriendelijke manier te verjagen of zonder letsel te vangen.

Dat is ook de reden dat er geen universele oplossing bestaat. Sommige methoden helpen snel, andere slechts tijdelijk en weer andere doen helemaal niets. Het succes hangt bovendien af van hoe rijk de bodem is aan regenwormen en ander voedsel. Juist een goed onderhouden gazon is voor een mol vaak een zeer aantrekkelijke leefomgeving.

Waarom de mol in de tuin blijft

Hoe irritant zijn aanwezigheid voor grondeigenaren ook is, vanuit de natuur bekeken is het geen plaagdier in de strikte zin van het woord. De mol leeft van insecten, larven en regenwormen, en kan zelfs kleine gewervelden vangen. Daarmee helpt hij om sommige andere dieren te beperken die planten kunnen beschadigen. Zijn aanwezigheid wijst bovendien vaak op een kwalitatieve, levende en goed doorluchte bodem.

Aan de andere kant kan hij ook flink wat overlast veroorzaken. Molshopen verstoren het aanzicht van het gazon, ondergrondse gangen kunnen de bovenlaag verzwakken en sommige planten krijgen last van wortelschade. Daarom zoeken de meeste tuiniers naar een manier om hem weg te krijgen zonder de wet te overtreden.

Welke methoden geven de meeste kans

Verjagers en mechanische verstoring

Verschillende soorten mollenvangers en -verjagers hebben een redelijk goede reputatie. Een eenvoudige variant zijn doe-het-zelfoplossingen, bijvoorbeeld een PET-fles of windmolentje op een metalen staaf. Als het waait, worden trillingen en geluiden via de staaf in de bodem overgebracht, wat voor de mol onaangenaam kan zijn. Experts beoordelen deze methode vrij positief, al is het effect niet altijd blijvend.

Er zijn ook elektronische en solarapparaten te koop die trillingen of akoestische signalen uitzenden. Het nadeel is vaak de hogere prijs en het feit dat de mol na verloop van tijd aan de verstoring kan wennen. Als er genoeg voedsel is, kan hij ondanks regelmatige signalen gewoon terugkomen.

Gangen uitroken

Als een van de werkzame opties wordt vaak het uitroken met een rookpatroon genoemd. Dat leg je direct in een molshoop of gang, waarna je het gat afsluit zodat de rook zich ondergronds verspreidt. Juist deze aanpak rekenen experts tot de effectievere manieren om de mol te laten vertrekken, ook van een groter oppervlak.

Vangen zonder doden

Je kunt ook diervriendelijke buisvallen gebruiken. Die moeten correct geplaatst worden en vooral regelmatig gecontroleerd worden, zodat het gevangen dier niet onnodig lijdt. Na het vangen moet je de mol naar een geschikte plek buiten de bebouwde kom brengen. Ook dat garandeert echter geen definitieve rust, want vrijgekomen territorium kan door een andere mol worden ingenomen.

Wat werkt eerder beperkt of helemaal niet

Planten en geurverjagers

Vaak wordt aangeraden om planten te zetten die de mol zouden afschrikken. Meestal worden knoflook, afrikaantjes of wolfsmelk genoemd. Volgens de ervaring van specialisten werken deze soorten bij mollen meestal niet, omdat de mol geen planteneter is en een milde geur hem niet stoort. Een uitzondering kan de keizerskroon zijn, waarvan de geur sterker is; mollen mijden plekken met deze plant inderdaad vaker.

Net zo wisselend zijn allerlei huistuin-en-keukentips met geur, zoals citrusschillen, sterk geurende kazen, walnootblad of doeken gedrenkt in een sterk stinkende stof. Sommige geuren kunnen de mol uit een specifiek deel van de gang weren, maar vaak kiest hij simpelweg een andere route. Iets meer kans geven honden- en kattenhaar of mensenhaar, omdat hij daarin de aanwezigheid van een predator kan ruiken.

Water, ultrasoon en dure oplossingen

Een mol met water wegspoelen is erg onzeker. De gangen zijn uitgebreid en de nestkamer waar hij zich op dat moment ophoudt kan op een andere diepte liggen dan waar het water terechtkomt. Ook ultrasone apparaten zijn geen wondermiddel, zeker als de mol aan het signaal went. Bij speciale vallen geldt bovendien: als ze niet perfect geplaatst zijn, loopt de mol er simpelweg omheen of duwt hij ze dicht met aarde.

Geen enkele methode is honderd procent en vaak is het nodig meerdere aanpakken te combineren en vol te houden.

Het kan zinvol zijn ook een zekere mate van tolerantie te accepteren

Veel experts benadrukken dat de mol een natuurlijk onderdeel is van het tuinmilieu. De aarde uit molshopen kun je gebruiken in borders en de aanwezigheid van het dier duidt op een levende bodem. Als de schade beperkt blijft, kan het verstandiger zijn zijn activiteit te beperken dan een lange, onzekere strijd te voeren om volledige verdrijving.

Het best beoordeeld worden meestal mechanische verjagers, trillingsapparaten, de geur van een predator en vooral rookpatronen. Op planten of allerlei ‘lekker ruikende’ lokmiddelen kun je daarentegen nauwelijks vertrouwen. Wie diervriendelijk en legaal te werk wil gaan, houdt zich het best aan deze methoden en houdt er rekening mee dat geduld bij samenleven met een mol vaak het belangrijkste gereedschap is.

Bron: Got Moles, Scotts, Pestrazahrada.cz