Zo herken je of herenten na een rigoureus gesnoeide abrikoos nodig is
Als u uw abrikoos door ernstige monilia en sterke gomvorming tot ongeveer een meter boven de grond hebt teruggezet, is het logisch dat u zich afvraagt hoe nu verder. In het voorjaar loopt hij vaak weer uit met nieuwe scheuten en kunt u enkele van de sterkste takken kiezen voor de toekomstige kroon. De hoofdvraag is of zo’n overgebleven stam opnieuw geënt moet worden, of dat u zonder verdere ingreep kunt doorgaan.
De hoogte van de oorspronkelijke oculatie of enting is bepalend
Of opnieuw enten nodig is, hangt ervan af op welke hoogte het boompje oorspronkelijk is geënt of geoculeerd. Met andere woorden: of u met de snoei het edele rassenhout hebt weggehaald, of dat het nog op de stam aanwezig is. Bij bomen uit de fruitkwekerij is het gebruikelijk dat de entplek vrij laag zit, waardoor het zelfs na een sterke terugzetting nog goed mogelijk kan zijn om uit nieuwe scheuten weer een kroon op te bouwen.
Typische enthoogtes bij abrikozen
In de praktijk worden abrikozen vaak al in het vroege voorjaar op onderstammen geënt op een hoogte van ongeveer 10 tot 15 cm boven de grond. Bij enten op onderstammen die buiten worden opgekweekt, ligt dat vaker rond 15 tot 25 cm. In grotere teeltbedrijven ziet u een spreiding van ongeveer 10 tot 30 cm. Als u dus duidelijk boven deze waarden hebt gesnoeid, is de kans groot dat het rasdeel nog op de boom aanwezig is.
Bladeren en onderstam geven aanwijzingen
Ook het uitlopen zelf zegt veel. Abrikozen worden namelijk vaak op pruimenonderstammen gezet. Als na de snoei scheuten verschijnen met typische abrikozenbladeren, is de kans behoorlijk dat het nog steeds om het oorspronkelijk gekochte ras gaat en dat u de boom niet meteen opnieuw hoeft te enten. Verschijnen er daarentegen kenmerken die meer bij pruim passen, dan kan het om opslag uit de onderstam gaan en is enten juist wél logisch.

De gezondheidstoestand van de stam is doorslaggevend
Ook als alles er hoopvol uitziet, blijft er een belangrijke onzekerheid: de ziekte kan zich al in de stam hebben genesteld en de nieuwe scheuten hoeven op de lange termijn niet gezond te blijven. Daarom is het zinvol om te volgen of de gomvorming terugkomt, of scheuten niet afsterven en hoe de boom in het algemeen groeit. Als de toestand stabiliseert, kunt u uit de overgebleven takken stap voor stap weer een nieuwe kroon opbouwen.
Wanneer doorgaan en wanneer de boom beter vervangen
Als de nieuwe scheuten goed groeien en de boom geen verdere duidelijke schadeverschijnselen vertoont, kunt u zonder herenten doorgaan en u richten op het vormen van de kroon. Keren de problemen echter terug, sterft weefsel af of verergert de gomvorming, dan is het vaak verstandiger om de boom te verwijderen en een nieuw, gezond exemplaar te planten. De beslissing hangt dus niet alleen af van waar de boom oorspronkelijk is geënt, maar vooral van de vraag of de stam na de doorgemaakte infectie nog levensvatbaar is.
Bron: Gardening Know How, Záhrada, Pestrazahrada.cz
Liefhebber van de natuur, de tuin en alles wat beweegt, bloeit of groeit. Hij kweekt letterlijk alles, van kruiden tot zeldzame soorten, en zorgt net zo graag voor dieren. In zijn werk verbindt hij moderne technologie met beproefde oma-methoden en hij is blij wanneer beide wegen naar hetzelfde doel leiden.
Gerelateerde artikelen
Zo kies je de perfecte watermeloen en neem je nooit meer een melige, flauwe mee
Een watermeloen kan in de zomer heerlijk verfrissen, maar een verkeerde keuze levert al snel kilo’s melige, weinig zoete vrucht op. Met een paar simpele signalen zie je meteen of hij echt rijp, sappig en smaakvol is.
Als je dit onkruid eenmaal in je tuin toelaat, krijg je spijt dat je twijfelde
Vingergras lijkt onschuldig, maar kan zich razendsnel uitbreiden in borders en gazon. Pak de eerste plekjes direct aan, voordat het uitzaait en het probleem zich verdubbelt.
Klimaatverandering bedreigt de oogst en verandert het fruit in Tsjechische tuinen
Klimaatverandering zorgt voor vroegere bloei, terugkerende voorjaarsvorst en langere droogteperiodes, met wisselende oogsten als gevolg. Fruittelers en tuinliefhebbers moeten zich steeds vaker aanpassen met waterbeheer, bescherming en de keuze voor robuustere rassen.
Reacties (0)
Wees de eerste die reageert.