Mrówcza ścieżka na drzewie

Kiedy w ogrodzie nagle pojawia się większa liczba mrówek albo tworzą one wyjątkowo długie, wyraźne szlaki, zazwyczaj coś tym sygnalizują. Instynkt wielu osób podpowiada, by natychmiast je zlikwidować, często jednak rozsądniej jest najpierw zrozumieć, co przyciąga je w dane miejsce. Kierunek ich marszu zwykle zdradza prawdziwą przyczynę, a jej usunięcie bywa skuteczniejsze niż jakakolwiek szybka interwencja wymierzona w same owady.

Ścieżka na drzewie zwykle oznacza mszyce

Kolumna mrówek wspinająca się po pniu drzewa lub ozdobnego krzewu niemal zawsze wskazuje na obecność mszyc w koronie. Mrówki poszukują słodkiej spadzi, którą mszyce wydzielają podczas wysysania soków roślinnych. Najczęściej spotyka się to na różach, drzewach owocowych i gęstszych krzewach ozdobnych, gdzie mszyce łatwo się rozmnażają.

Mszyce osłabiają rośliny, deformują liście, a niektóre gatunki mogą przenosić również choroby. Żerowanie często poznaje się po poskręcanych, lepkich liściach, czasem pojawia się także ciemny nalot. Mrówki nie tylko tolerują mszyce, ale często je chronią, ponieważ mają z nich bezpośrednią korzyść. Gdy pozbędziesz się mszyc, mrówki zwykle tracą powód, by odwiedzać drzewo.

Przy niewielkim nasileniu może wystarczyć mechaniczne usunięcie, na przykład silniejszym strumieniem wody. Pomocny bywa też oprysk delikatnie rozcieńczoną wodą z mydłem, który najlepiej wykonywać poza ostrym słońcem, czyli rano albo wieczorem, by zminimalizować ryzyko uszkodzenia liści.

Mrówki w szczelinach kostki mogą zakładać gniazdo

Jeśli mrówki trzymają się głównie w okolicy tarasu, kostki brukowej albo ścieżki, a w szczelinach pojawiają się małe kopczyki piasku, często oznacza to, że pod powierzchnią zakładają gniazdo. Suchy, ciepły i sypki materiał odpowiada im jako idealny surowiec budowlany. Stopniowo wynosząc piasek na zewnątrz, mogą tworzyć się pod nawierzchnią puste przestrzenie, które z czasem ujawniają się jako zapadnięcia. Może to wyglądać jak osiadanie podłoża, choć w rzeczywistości przyczyna jest biologiczna.

Największe ryzyko występuje tam, gdzie nawierzchnia jest ułożona na podsypce piaskowej. W takim podłożu mrówki potrafią drążyć długo i niepostrzeżenie. Z kolei solidniejsza, betonowa podbudowa wyraźnie utrudnia im takie podkopywanie.

Jako praktyczną profilaktykę i rozwiązanie wskazuje się wymianę zwykłego piasku do fug na piasek polimerowy. Po zwilżeniu twardnieje, mrówkom trudniej w nim wytyczać nowe korytarze i środowisko przestaje je tak przyciągać.

Donice przyciągają mrówki lekkim podłożem

Mrówki często pojawiają się także tam, gdzie człowiek by się ich nie spodziewał, w donicach na tarasie albo na balkonie. Powód jest prosty: lekkie i pulchne podłoże łatwo się przekopuje. Obecność mrówek zdradzają drobne kopczyki ziemi na powierzchni albo sytuacja, gdy przy podlewaniu mrówki masowo wybiegają na zewnątrz.

Największy kłopot zwykle nie tkwi w samych mrówkach, lecz w sieci ich korytarzy. Zmieniają one przepływ wody w podłożu. Z badań dotyczących niektórych gatunków mrówek wynika, że ziemia z mrowiskiem może przepuszczać wodę znacznie szybciej niż ziemia bez niego. Roślina może wtedy więdnąć mimo podlewania, ponieważ wilgoć nie utrzymuje się w strefie korzeniowej tak długo, jak tego potrzebuje.

W praktyce często pomaga dokładne przelanie donicy, ewentualnie krótkie zanurzenie jej w pojemniku z wodą, aby podłoże równomiernie nasiąkło. Przy roślinach, które nie znoszą przelania, na przykład kaktusach i sukulentach, lepiej delikatnie spulchnić wierzchnią warstwę podłoża i podlewać częściej, ale mniejszymi dawkami.

Ścieżka do domu powstaje przez jedzenie i ślad

Gdy jedna z mrówek znajdzie pokarm, podczas powrotu zostawia feromonowy ślad. Inne szybko go wyczuwają i w krótkim czasie z pojedynczych osobników robi się wyraźna kolumna, która może prowadzić aż do domu, najczęściej do kuchni albo w okolice grilla.

W takiej sytuacji nie wystarczy tylko zmieść widoczne mrówki. Kluczowe jest usunięcie również śladu zapachowego, na przykład przez przetarcie miejsca wodą z detergentem lub wodą z octem. Równie ważne jest usunięcie źródła pokarmu. Częstymi wabikami są otwarte cukry i słodycze, okruchy, resztki po grillowaniu albo miska karmy dla zwierząt domowych pozostawiona na noc na zewnątrz.

Jako działanie uzupełniające można wykorzystać też zapachy, których mrówki nie lubią i które mogą zniechęcać je do powrotu, na przykład cynamon albo lawendę. Ich znaczenie polega głównie na tym, że pomagają ograniczyć ponowne poszukiwanie pokarmu w pobliżu wrażliwych miejsc.

Najpierw znajdź przyczynę, a dopiero potem zajmij się mrówkami

Mrówki często tylko pokazują, że gdzieś istnieje źródło pokarmu, odpowiednie miejsce na gniazdo albo problem na roślinach.

W większości przypadków mrówki wycofują się same, gdy tylko zniknie to, co je przyciąga. Usunięcie mszyc, dokładne sprzątnięcie resztek jedzenia albo poprawa fug w nawierzchni zwykle daje trwalszy efekt niż natychmiastowe tępienie. Środki chemiczne często nie są więc potrzebne, jeśli uda się rozwiązać prawdziwy powód ich wizyty.

Źródło: Nature, Science Direct, Pestrazahrada.cz