Slechtste plekken voor komkommers en meeldauw

Komkommers behoren tot de dankbare en relatief makkelijk te telen gewassen, maar succes wordt vaak onderuitgehaald door een verkeerd gekozen standplaats. Juist langdurig nat blad, koelere grond en weinig zon zorgen voor omstandigheden waarin schimmelziekten zich sneller verspreiden en de planten tegelijk minder vrucht zetten. Komt daar ook nog beperkte luchtcirculatie bij, dan kunnen komkommers in korte tijd aan vitaliteit inboeten en blijft de oogst klein, soms zelfs met een vervelende bitterheid.

De meest voorkomende fouten zitten daarbij niet in de verzorging, maar in de plek die u kiest. De volgende drie situaties behoren tot de meest risicovolle en kunt u bij het plannen van de bedden het best vermijden.

De noordkant bij huis of schuur is een valkuil voor komkommers

Komkommers vlak tegen een muur zetten is aantrekkelijk, vooral vanwege de steun, maar de noordkant of langdurig beschaduwde zijden van gebouwen zijn doorgaans duidelijk koeler. Ochtenddauw blijft hier langer op het blad staan en de zon, die het gewas op tijd zou drogen, bereikt de planten maar kort of helemaal niet. De combinatie van kou en vocht is ideaal voor schimmels, waardoor juist langs muren vaak de eerste vlekken verschijnen en de aantasting snel doorzet.

Als u geen andere optie heeft, helpt het om de aanplant verder van de muur te plaatsen en komkommers verticaal aan een stevige steun te telen. Het omhoog leiden van de planten verbetert het opdrogen van het blad en beperkt het contact van het gewas met natte grond. Voor een betere vruchtzetting loont het om de groei te concentreren in één hoofdscheut en zijloten in de bladoksels geregeld weg te nemen, zodat het gewas luchtiger blijft.

Afgesloten hoeken in de tuin zonder luchtbeweging

Komkommers hebben een constante luchtcirculatie nodig. In hoeken van de tuin, bij schuttingen die zijn dichtgegroeid met bramen of op plekken die door hogere planten worden omringd, staat de lucht vrijwel stil. Vocht blijft tussen de bladeren hangen, na regen of water geven droogt het gewas langzaam en de kans op schimmelproblemen schiet omhoog. Net zo lastig kan een koude muurtje zijn of een bed dat te dicht bij een wand ligt, waar een vochtig microklimaat ontstaat.

Een veelgemaakte fout is denken dat halfschaduw onder boomkronen voorkomt dat de grond te snel uitdroogt. De bodem kan inderdaad langzamer water verliezen, maar het blad van komkommers droogt op zo’n plek onvoldoende en ziekten krijgen een voorsprong. Het beste is daarom een open, zonnige standplaats, waar het gewas ’s ochtends en na regen snel opdroogt.

Onhandige buren uit de komkommerfamilie verhogen de ziektedruk

Een minder opvallend, maar heel vaak voorkomend probleem is het telen van komkommers vlak bij andere planten uit de komkommerfamilie. Courgettes, pompoenen of patissons delen vergelijkbare plagen en schimmelziekten, waardoor problemen op de ene plant zich makkelijk naar de andere verspreiden. Het bed wordt dan een directe snelweg voor infectie en in plaats van losse haarden krijgt u een probleem over het hele oppervlak.

Veiliger is om komkommers op afstand van hun verwanten uit de komkommerfamilie te zetten en ernaast begeleidende kruiden te kiezen. Oost-Indische kers en basilicum doen het vaak goed, maar ook marjolein, peterselie of bieslook kunnen geschikt zijn. Met de juiste buren en een goed gekozen standplaats hebben komkommers veel meer kans om gezond te blijven en u te belonen met een stabiele, rijke oogst.

Wat u hiervan onthoudt voor volle manden zonder meeldauw

Het grootste risico is langdurige schaduw, kou en vastgehouden vocht op het blad. Vermijd daarom noordkanten langs gebouwen, krappe hoeken zonder wind en ook aanplant naast courgettes of pompoenen. Geeft u komkommers zon, ruimte en een luchtige groeiwijze aan een steun, dan verkleint u sterk de kans dat schimmel de planten sloopt voordat u regelmatig kunt gaan oogsten.

Bron: Gardening Zone, Gardenia, Pestrazahrada.cz