Pelargonie w kartonie zamiast doniczek sprawdzony trik działa jeśli wiesz jakie rośliny wybrać
Jeśli pelargonie masz już schowane do środka i nie chcesz trzymać w domu ciężkich donic, rozwiązaniem może być zimowanie bez podłoża w kartonowym pudełku. Ta metoda oszczędza miejsce, ale nie sprawdzi się przy każdej roślinie ani w każdych warunkach. Sam karton nie gwarantuje sukcesu. Najważniejsze jest chłodne miejsce bez mrozu, umiarkowana suchość oraz możliwość regularnej kontroli.
W tej metodzie rośliny odpoczywają, rosną minimalnie, bez normalnego podlewania i bez bryły korzeniowej. Kluczowe nie jest samo wyjęcie z doniczki, lecz przede wszystkim to, czy mają wokół siebie dość powietrza i czy w porę zauważysz pierwsze oznaki gnicia lub nadmiernego przesuszenia.
Które pelargonie nadają się do przechowania w kartonie
Największe szanse powodzenia mają starsze i silne pelargonie rabatowe (wzniesione), zwłaszcza te o sztywnych, częściowo zdrewniałych pędach. Liczy się rzeczywista kondycja rośliny, a nie tylko jej typ. Nawet pelargonia wzniesiona nie musi się nadawać, jeśli ma miękkie, niedojrzałe przyrosty.
To jeden z mniej pewnych sposobów zimowania, dlatego rozsądnie jest zaczynać od kilku zdrowych egzemplarzy. Słabe rośliny, świeżo ukorzenione sadzonki albo pelargonie porażone chorobami czy zaatakowane przez szkodniki lepiej pominąć. Przy pelargoniach zwisających, wielkokwiatowych (angielskich) lub pachnących bezpieczniej jest zostawić je na zimę w doniczce, w jasnym i chłodnym miejscu. Jeśli chcesz zachować cenną odmianę, warto mieć zapasową roślinę albo oddzielną sadzonkę.
Najpierw odpowiednie miejsce, potem karton
Najlepsze jest chłodne pomieszczenie, w którym nie ma mrozu i które da się wietrzyć. Zwykle zaleca się temperaturę około 5–10 °C, bez dużych wahań. Takie warunki może zapewnić piwnica, schowek lub garaż, ale nie zawsze jest to regułą. Praktycznie jest postawić przy roślinach zwykły termometr i na bieżąco kontrolować wskazania.
Problemem bywają ogrzewane pomieszczenia, gdzie pelargonie szybko tracą wodę i mogą zacząć zbyt wcześnie wypuszczać pędy. Niewskazane są także wilgotne piwnice z zastanym powietrzem i pleśnią oraz miejsca, w których temperatura spada poniżej zera. Ciemność podczas przechowywania nie przeszkadza tylko do momentu, gdy rośliny zaczną tworzyć nowe przyrosty. Jeśli pojawiają się blade, wyciągnięte pędy, to znak złych warunków.
Jak prawidłowo przechować pelargonie w kartonie
Przygotowanie przed przechowaniem
Rośliny trzeba przygotować jeszcze przed nadejściem mrozów. Wybierz wyłącznie zdrowe egzemplarze i usuń kwiaty, pąki, suche liście oraz uszkodzone części. Długie pędy skróć tak, aby przy układaniu się nie łamały. Miękkie, ciemniejące łodygi, plamy lub obecność szkodników to powód, by roślinę odrzucić.
Oczyszczenie korzeni

Pelargonie ostrożnie wyjmij z pojemników i strząśnij z nich większość ziemi. Nie trzeba czyścić korzeni idealnie do zera, ale nie powinno na nich zostawać mokre, zbite podłoże. Jeśli korzenie były mokre lub je płukałeś, przed ułożeniem pozwól im przeschnąć na powierzchni. Nie oznacza to jednak, by rośliny długo przesuszać przy grzejniku albo w ostrym słońcu.
Wybór kartonu i ułożenie roślin
Użyj suchego i czystego kartonowego pudełka, bez śladów pleśni czy zawilgocenia. Dno można wyłożyć suchym papierem. Jeśli karton ma pokrywę, zostaw ją uchyloną albo zrób otwory wentylacyjne. Folia plastikowa się nie nadaje, bo zatrzymuje wilgoć i ogranicza przepływ powietrza.
Rośliny układaj luźno, najlepiej w jednej warstwie. Nie ściskaj pędów i nie zwijaj korzeni w ciasny kłąb. Poszczególne egzemplarze możesz oddzielić suchym papierem, ale nie owijaj ich szczelnie w nieprzepuszczalne materiały. Ważne, aby dało się je łatwo kontrolować. Warto też oznaczyć odmiany lub kolory kwiatów, bo wiosną, bez liści, bardzo trudno je rozróżnić.
Karton czy gazety
Obie metody działają na tej samej zasadzie. Pelargonie zimują bez doniczki i prawie bez ziemi. Różnica polega na tym, że karton pełni rolę wspólnego „opakowania”, a gazety pozwalają zawinąć każdą roślinę osobno. Luźne ułożenie w kartonie ułatwia kontrolę pędów i korzeni, ale wymaga odstępów i dobrej wentylacji. W gazetach zaletą jest odseparowanie roślin, jednak jeśli papier zawilgotnieje, problem może bardzo szybko się nasilić.
Sama większa ilość papieru nie uratuje ani nieodpowiedniej temperatury, ani zbyt wilgotnego pomieszczenia.
Co kontrolować zimą
Pierwszą kontrolę warto zrobić po około dwóch tygodniach, kolejne mniej więcej raz w miesiącu. Twarde, jędrne pędy to dobry znak. Suche resztki liści nie muszą oznaczać, że roślina jest martwa, ale dobrze je usuwać, by nie gromadziły się na dnie.
Sygnałem ostrzegawczym jest z jednej strony mięknięcie, ciemnienie, wyciekanie soków i stęchły zapach, co wskazuje na gnicie. Porażony egzemplarz trzeba natychmiast odseparować, a zawilgocony papier wymienić. Z drugiej strony pędy mogą być nadmiernie pomarszczone, a korzenie kruche, co oznacza silne przesuszenie. Wtedy pomaga krótkie namoczenie korzeni, następnie odsączenie i lekkie przeschnięcie. Zdecydowanie nie podlewaj jednak wszystkich roślin „bo tak wypada” według kalendarza.
Kiedy wiosną posadzić pelargonie ponownie
Pod koniec zimy lub na początku wiosny skontroluj pelargonie, usuń martwe fragmenty i posadź je do świeżego, przepuszczalnego podłoża w pojemnikach z odpływem. Po posadzeniu ustaw je w jasnym miejscu, osłoniętym przed mrozem. Podlewaj ostrożnie, bo rośliny bez liści i nowych korzeni zużywają mniej wody. Z nawożeniem poczekaj do momentu, gdy wyraźnie ruszy wzrost. Na zewnątrz wystawiaj je dopiero po ustąpieniu przymrozków i do bezpośredniego słońca przyzwyczajaj stopniowo.
Dla kogo ta metoda się nie opłaca
Jeśli masz do dyspozycji tylko ciepłe mieszkanie albo przeciwnie: wilgotną piwnicę, zimowanie w kartonie nie będzie dobrym wyborem. Nie jest to też metoda idealna dla osób, które chcą schować rośliny jesienią i zajrzeć do nich dopiero wiosną. Zaletą jest co prawda oszczędność miejsca, ale kosztem regularnych kontroli i pewnego ryzyka strat. Najrozsądniej jest przetestować ten sposób najpierw na kilku silnych pelargoniach i sprawdzić, jak sprawdzi się akurat w twoich warunkach.
Źródło: The Secret Garden Centre, Annie’s Annuals & Perennials, Pestrazahrada.cz
Miłośnik przyrody, ogrodu i wszystkiego, co się porusza, kwitnie lub rośnie. Uprawia dosłownie wszystko, od ziół po rzadkie gatunki, i równie chętnie opiekuje się zwierzętami. W swojej pracy łączy nowoczesne technologie ze sprawdzonymi babcinymi metodami i cieszy się, gdy obie drogi prowadzą do tego samego celu.
Powiązane artykuły
Zimowanie kaktusów ma trzy zasady zależne od gatunku, niewłaściwa temperatura i sporadyczne podlewanie to dla nich pułapka
Zimowy spoczynek kaktusów wymaga innych warunków niż okres wzrostu, a kluczowe są temperatura i ograniczenie wody. Najczęstszy błąd to zimowanie w cieple z okazjonalnym podlewaniem, które szybko osłabia rośliny.
Ptaki zimą cierpią, dobre karmidło może uratować im życie, ale ustawienie ma większe znaczenie, niż myślisz
Zimą dzikie ptaki mają znacznie trudniej o pokarm, dlatego mądre dokarmianie w ogrodzie potrafi realnie poprawić ich szanse na przetrwanie. Liczy się nie tylko to, co wsypiesz do karmnika, ale też gdzie go ustawisz i jak dbasz o higienę.
Karmnik pełny, a sikorki zniknęły, błąd tkwi w tym, co wsypujesz i jak
Zimą sikory potrzebują przede wszystkim wysokoenergetycznego, tłustego pokarmu i stałej regularności. Sprawdź, co naprawdę działa w karmniku i jak podawać jedzenie bezpiecznie oraz higienicznie.
Komentarze (0)
Bądź pierwszą osobą, która skomentuje.